‘Εξετάζοντας’ τη λάθος συζήτηση

Για άλλη μια φορά η ελληνική κοινωνία αναλώνεται στη λάθος συζήτηση.

Το ερώτημα δεν θα έπρεπε να είναι εάν είναι σωστό να απεργήσουν οι εκπαιδευτικοί στις πανελλαδικές εξετάσεις ή όχι.  Ούτε εάν η κυβέρνηση θα έπρεπε να διατάξει επιστράτευση των εκπαιδευτικών.

Το ερώτημα είναι γιατί το μέλλον των νέων να καθορίζεται αποκλειστικά και μόνο από μια θεωρητικά αδιάβλητη αλλά πρακτικά ανεπαρκή διαδικασία.

Μια διαδικασία που είναι έρμαιο όχι μόνο αστάθμητων παραγόντων αλλά και των ίδιων των θεσμών που την καθιέρωσαν. Το πιο οφθαλμοφανές παράδειγμα είναι αυτό που βιώνουμε αυτές τις μέρες. Η διαδικασία που κρίνει το μέλλον των νέων γίνεται μοχλός άσκησης κυβερνητικής και συνδικαλιστικής πίεσης.

Οι πανελλαδικές εξετάσεις όμως δεν είναι μόνο τρωτές, εδώ και πάνω από μια εικοσαετία έχουν αποδειχθεί παιδαγωγικά ανεπαρκείς.

Από το 1991 ο Ηοward Garden, καθηγητής στο Harvard Graduate School of Education έχει αποδείξει ότι οι άνθρωποι μαθαίνουν με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους (The Unschooled Mind, 1991).

Αυτή η ανακάλυψη έρχεται να αμφισβητήσει ευθέως το εκπαιδευτικό σύστημα που απαιτεί όλοι οι μαθητές να μάθουν την ίδια ύλη με τον ίδιο τρόπο. Αντιστοίχως, το  σύστημα ελέγχου των γνώσεων των μαθητών που βασίζεται πάνω σε αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα είναι εκ των πραγμάτων άδικο και ατελές.

Κακή επίδοση στις πανελλαδικές εξετάσεις δεν συνεπάγεται απαραίτητα έναν κακό μαθητή.

Κακή επίδοση όμως ενός εκπαιδευτικού συστήματος συνεπάγεται σίγουρα λειψούς και πληγωμένους πολίτες.