Περί έλλειψης

Όταν πρωτοήρθε στο σπίτι μας δεν μιλούσε καλά καλά τη γλώσσα. Την έμαθε βλέποντας τηλεόραση, μου είπε μια μέρα κι επειδή η γιαγιά τη διόρθωνε όταν έκανε λάθη.

Είχε έρθει να βρει τον άντρα της που είχε μεταναστεύσει πριν από εκείνη, κι αν όλα πήγαιναν καλά, σχεδιάζε να φέρει και τον γιο της σε κανένα χρόνο.

Ήταν τότε στην ηλικία μου. Όπως και τόσες άλλες και άλλοι που μας καθάρισαν και μας μαγείρεψαν. Κι ας είχαν σπουδάσει στη χώρα τους.

Τα παιδιά τους μεγάλωσαν μαζί μας, στο διπλανό θρανίο. Ακόμα κι όσα έγιναν απουσιολόγοι στις τάξεις τους, στην αναφορά της καταγωγής τους, το είκοσι ξεθώριαζε. Λες και ήταν λειψοί άνθρωποι.

Και ήταν. Όχι όμως για τις σκέψεις που οι ντόποιοι επέτρεπαν στους εαυτούς τους. Ήταν λειψοί, γιατί είχαν αναγκαστεί να αφήσουν πίσω οικογένεια, φίλους και πατρίδα. Ήταν λειψοί, γιατί έπρεπε να ονειρεύονται σε ξένη γλώσσα. Ήταν λειψοί, γιατί όταν τους κοιτούσαν έβλεπαν ένα στερεότυπο κι όχι την αλήθεια στα μάτια τους.

Ξένοι σήμερα σε πόλεις που δεν χρειάζονται ήλιο για να είναι ευτυχισμένες, την πληρότητα σε έλλειψη μετουσιώνουν οι αλλοτινοί ντόπιοι.

Desert Flower

«Η μαμά μου έδεσε τα μάτια με ένα ύφασμα. Το επόμενο πράγμα που ένιωσα ήταν να με σκίζουν. Άκουγα τη λεπίδα να κόβει τη σάρκα μου. Ο πόνος ανάμεσα στα πόδια μου ήταν τόσο έντονος που ήθελα να πεθάνω».

Η Waris Dirie γεννήθηκε σε οικογένεια νομάδων στην έρημο της Σομαλίας κοντά στα σύνορα με την Αιθιοπία το 1965. Στα πέντε της την εξανάγκασαν να υποβληθεί σε ακρωτηριασμό των γεννητικών της οργάνων.

Σε ηλικία 13 ετών την πάντρεψαν με άνδρα που ήταν αρκετά μεγάλος ώστε να είναι παππούς της. Η Waris κατάφερε να αποδράσει κι ύστερα από πολλές δοκιμασίες έφτασε στο Λονδίνο όπου αρχικά βρήκε απασχόληση ως οικιακή βοηθός και αργότερα σε κατάστημα McDonald's.

Στα 18 της, την ανακάλυψε ο κορυφαίος Βρετανός φωτογράφος μόδας, Terence Donovan και γρήγορα απέκτησε διεθνή φήμη ως μοντέλο.

Το 1997 εξέδωσε τη βιογραφία της στη Νέα Υόρκη με τίτλο ‘Desert Flower’. Το βιβλίο έγινε διεθνές bestseller και μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από την Sherry Hormann.

Το 2002 ίδρυσε το ‘Waris Dirie Foundation’, το οποίο το 2010 μετονομάστηκε σε ‘Desert Flower Foundation’ (http://www.desertflowerfoundation.org/en/). Στόχος του είναι η καταπολέμηση της πρακτικής του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων παγκοσμίως.

Ακρωτηριασμός γυναικείων γεννητικών οργάνων

O ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων ή αλλιώς κλειτοριδεκτομή ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως «όλες οι διαδικασίες που αφορούν τη μερική ή ολική αφαίρεση των εξωτερικών γυναικείων γεννητικών οργάνων ή πρόκληση άλλης βλάβης στα γυναικεία γεννητικά όργανα για μη ιατρικούς λόγους».

Εκτιμάται ότι περίπου 100 έως 140.000.000 Αφρικανές έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή σε όλο τον κόσμο. Οι περισσότερες από αυτές ζουν σε χώρες της Αφρικής, κάποιες στη Μέση Ανατολή και την Ασία, ενώ όλο και περισσότερες στην Ευρώπη, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά.

Ο ακρωτηριασμός γίνεται παραδοσιακά από κάποια ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία δεν έχει ιατρική κατάρτιση. Συνήθως δεν χρησιμοποιείται αναισθησία κι αντισηπτικό ενώ η πρακτική διεξάγεται χρησιμοποιώντας βασικά εργαλεία όπως μαχαίρια, ψαλίδια, νυστέρια, κομμάτια γυαλιού και λεπίδες ξυρίσματος. Ιώδιο ή μίγμα βοτάνων συχνά τοποθετείται πάνω στην πληγή για να σταματήσει την αιμορραγία.

Η ηλικία κατά την οποία πραγματοποιείται ο ακρωτηριασμός ποικίλλει από λίγο μετά τη γέννηση της γυναίκας μέχρι και τη γέννηση του πρώτου της παιδιού. Η πιο συχνή ηλικία είναι μεταξύ τεσσάρων και δέκα.

Συνέπειες

Ανάλογα με το βαθμό του ακρωτηριασμού, η κλειτοριδεκτομή μπορεί να έχει τραγικές επιπτώσεις στην υγεία της γυναίκας όπως έντονο πόνο και σοκ, λοίμωξη, κατακράτηση ούρων, θανατηφόρα αιμοραγία, εκτεταμένες βλάβες του αναπαραγωγικού συστήματος, κύστεις και νευρινώματα, επιπλοκές στην εγκυμοσύνη και τη γέννηση του παιδιού, ψυχολογική βλάβη, σεξουαλική δυσλειτουργία και δυσκολίες στην έμμηνο ρύση.

Οι ρίζες της κλειτοριδεκτομής δεν είναι δυνατό να προσδιοριστούν. Οι δικαιολογίες που δίνονται πάντως είναι ποικίλες και αντανακλούν την ιδεολογία και την ιστορία των κοινωνιών στις οποίες εφαρμόζεται η κλειτοριδεκτομή.

Συνήθως οι λόγοι έχουν να κάνουν με έθιμα και παράδοση, την πεποιθηση ότι είναι θρησκευτική απαίτηση, τη διατήρηση παρθενίας/αγνότητας, την αύξηση της σεξουαλικής ευχαρίστησης για το αρσενικό και την τιμή της οικογένειας. Τέλος, σε κάποιες κοινωνίες θεωρείται προαπαιτούμενο για τον γάμο.

«Η μαμά μου έδεσε τα μάτια με ένα ύφασμα. Το επόμενο πράγμα που ένιωσα ήταν να με σκίζουν. Άκουγα τη λεπίδα να κόβει τη σάρκα μου. Ο πόνος ανάμεσα στα πόδια μου ήταν τόσο έντονος που ήθελα να πεθάνω».

Η Waris Dirie γεννήθηκε σε οικογένεια νομάδων στην έρημο της Σομαλίας κοντά στα σύνορα με την Αιθιοπία το 1965. Στα πέντε της την εξανάγκασαν να υποβληθεί σε ακρωτηριασμό των γεννητικών της οργάνων.

Σε ηλικία 13 ετών την πάντρεψαν με έναν άνδρα που ήταν αρκετά μεγάλος ώστε να είναι παππούς της. Η Waris κατάφερε να αποδράσει κι ύστερα από πολλές δοκιμασίες έφτασε στο Λονδίνο όπου αρχικά βρήκε απασχόληση ως οικιακή βοηθός και αργότερα σε κατάστημα McDonald's.

Στα 18 της, την ανακάλυψε ο κορυφαίος Βρετανός φωτογράφος μόδας, Terence Donovan και γρήγορα απέκτησε διεθνή φήμη ως μοντέλο.

Το 1997 εξέδωσε τη βιογραφία της στη Νέα Υόρκη με τίτλο ‘Desert Flower’. Το βιβλίο έγινε διεθνές bestseller και μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από την Sherry Hormann. Το 2002 ίδρυσε το ‘Waris Dirie Foundation’, το οποίο το 2010 μετονομάστηκε σε ‘Desert Flower Foundation’ (http://www.desertflowerfoundation.org/en/). Στόχος του είναι η καταπολέμηση της πρακτικής του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων παγκοσμίως.

Ακρωτηριασμός γυναικείων γεννητικών οργάνων

O ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων ή αλλιώς κλειτοριδεκτομή ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως «όλες οι διαδικασίες που αφορούν τη μερική ή ολική αφαίρεση των εξωτερικών γυναικείων γεννητικών οργάνων ή πρόκληση άλλης βλάβης στα γυναικεία γεννητικά όργανα για μη ιατρικούς λόγους» .

Εκτιμάται ότι περίπου 100 έως 140.000.000 Αφρικανές έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή σε όλο τον κόσμο. Οι περισσότερες από αυτές ζουν σε χώρες της Αφρικής, κάποιες στη Μέση Ανατολή και την Ασία, ενώ όλο και περισσότερες στην Ευρώπη, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά.
Ο ακρωτηριασμός γίνεται παραδοσιακά από κάποια ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία δεν έχει ιατρική κατάρτιση. Συνήθως δεν χρησιμοποιείται αναισθησία κι αντισηπτικό ενώ η πρακτική διεξάγεται χρησιμοποιώντας βασικά εργαλεία όπως μαχαίρια, ψαλίδια, νυστέρια, κομμάτια γυαλιού και λεπίδες ξυρίσματος. Ιώδιο ή μίγμα βοτάνων συχνά τοποθετείται πάνω στην πληγή για να σταματήσει την αιμορραγία.

Η ηλικία κατά την οποία πραγματοποιείται ο ακρωτηριασμός ποικίλλει από λίγο μετά τη γέννηση της γυναίκας μέχρι και τη γέννηση του πρώτου της παιδιού. Η πιο συχνή ηλικία είναι μεταξύ τεσσάρων και δέκα.

Συνέπειες

Ανάλογα με το βαθμό του ακρωτηριασμού, η κλειτοριδεκτομή μπορεί να έχει τραγικές επιπτώσεις στην υγεία της γυναίκας όπως έντονο πόνο και σοκ, λοίμωξη, κατακράτηση ούρων, θανατηφόρα αιμορραγία, εκτεταμένες βλάβες του αναπαραγωγικού συστήματος, κύστεις και νευρινώματα, επιπλοκές στην εγκυμοσύνη και τη γέννηση του παιδιού, ψυχολογική βλάβη, σεξουαλική δυσλειτουργία και δυσκολίες στην έμμηνο ρύση.

Οι ρίζες της κλειτοριδεκτομής δεν είναι δυνατό να προσδιοριστούν. Οι δικαιολογίες που δίνονται πάντως είναι ποικίλες και αντανακλούν την ιδεολογία και την ιστορία των κοινωνιών στις οποίες εφαρμόζεται η κλειτοριδεκτομή.

Συνήθως οι λόγοι έχουν να κάνουν με έθιμα και παράδοση, την πεποιθηση ότι είναι θρησκευτική απαίτηση, τη διατήρηση παρθενίας/αγνότητας, την αύξηση της σεξουαλικής ευχαρίστησης για το αρσενικό και την τιμή της οικογένειας. Τέλος, σε κάποιες κοινωνίες θεωρείται προαπαιτούμενο για τον γάμο.

- See more at: http://www.parallaximag.gr/parallax-view/desert-flower#sthash.r8pxx8Ty.dpuf

«Η μαμά μου έδεσε τα μάτια με ένα ύφασμα. Το επόμενο πράγμα που ένιωσα ήταν να με σκίζουν. Άκουγα τη λεπίδα να κόβει τη σάρκα μου. Ο πόνος ανάμεσα στα πόδια μου ήταν τόσο έντονος που ήθελα να πεθάνω».

Η Waris Dirie γεννήθηκε σε οικογένεια νομάδων στην έρημο της Σομαλίας κοντά στα σύνορα με την Αιθιοπία το 1965. Στα πέντε της την εξανάγκασαν να υποβληθεί σε ακρωτηριασμό των γεννητικών της οργάνων.

Σε ηλικία 13 ετών την πάντρεψαν με έναν άνδρα που ήταν αρκετά μεγάλος ώστε να είναι παππούς της. Η Waris κατάφερε να αποδράσει κι ύστερα από πολλές δοκιμασίες έφτασε στο Λονδίνο όπου αρχικά βρήκε απασχόληση ως οικιακή βοηθός και αργότερα σε κατάστημα McDonald's.

Στα 18 της, την ανακάλυψε ο κορυφαίος Βρετανός φωτογράφος μόδας, Terence Donovan και γρήγορα απέκτησε διεθνή φήμη ως μοντέλο.

Το 1997 εξέδωσε τη βιογραφία της στη Νέα Υόρκη με τίτλο ‘Desert Flower’. Το βιβλίο έγινε διεθνές bestseller και μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από την Sherry Hormann. Το 2002 ίδρυσε το ‘Waris Dirie Foundation’, το οποίο το 2010 μετονομάστηκε σε ‘Desert Flower Foundation’ (http://www.desertflowerfoundation.org/en/). Στόχος του είναι η καταπολέμηση της πρακτικής του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων παγκοσμίως.

Ακρωτηριασμός γυναικείων γεννητικών οργάνων

O ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων ή αλλιώς κλειτοριδεκτομή ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως «όλες οι διαδικασίες που αφορούν τη μερική ή ολική αφαίρεση των εξωτερικών γυναικείων γεννητικών οργάνων ή πρόκληση άλλης βλάβης στα γυναικεία γεννητικά όργανα για μη ιατρικούς λόγους» .

Εκτιμάται ότι περίπου 100 έως 140.000.000 Αφρικανές έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή σε όλο τον κόσμο. Οι περισσότερες από αυτές ζουν σε χώρες της Αφρικής, κάποιες στη Μέση Ανατολή και την Ασία, ενώ όλο και περισσότερες στην Ευρώπη, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά.
Ο ακρωτηριασμός γίνεται παραδοσιακά από κάποια ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία δεν έχει ιατρική κατάρτιση. Συνήθως δεν χρησιμοποιείται αναισθησία κι αντισηπτικό ενώ η πρακτική διεξάγεται χρησιμοποιώντας βασικά εργαλεία όπως μαχαίρια, ψαλίδια, νυστέρια, κομμάτια γυαλιού και λεπίδες ξυρίσματος. Ιώδιο ή μίγμα βοτάνων συχνά τοποθετείται πάνω στην πληγή για να σταματήσει την αιμορραγία.

Η ηλικία κατά την οποία πραγματοποιείται ο ακρωτηριασμός ποικίλλει από λίγο μετά τη γέννηση της γυναίκας μέχρι και τη γέννηση του πρώτου της παιδιού. Η πιο συχνή ηλικία είναι μεταξύ τεσσάρων και δέκα.

Συνέπειες

Ανάλογα με το βαθμό του ακρωτηριασμού, η κλειτοριδεκτομή μπορεί να έχει τραγικές επιπτώσεις στην υγεία της γυναίκας όπως έντονο πόνο και σοκ, λοίμωξη, κατακράτηση ούρων, θανατηφόρα αιμορραγία, εκτεταμένες βλάβες του αναπαραγωγικού συστήματος, κύστεις και νευρινώματα, επιπλοκές στην εγκυμοσύνη και τη γέννηση του παιδιού, ψυχολογική βλάβη, σεξουαλική δυσλειτουργία και δυσκολίες στην έμμηνο ρύση.

Οι ρίζες της κλειτοριδεκτομής δεν είναι δυνατό να προσδιοριστούν. Οι δικαιολογίες που δίνονται πάντως είναι ποικίλες και αντανακλούν την ιδεολογία και την ιστορία των κοινωνιών στις οποίες εφαρμόζεται η κλειτοριδεκτομή.

Συνήθως οι λόγοι έχουν να κάνουν με έθιμα και παράδοση, την πεποιθηση ότι είναι θρησκευτική απαίτηση, τη διατήρηση παρθενίας/αγνότητας, την αύξηση της σεξουαλικής ευχαρίστησης για το αρσενικό και την τιμή της οικογένειας. Τέλος, σε κάποιες κοινωνίες θεωρείται προαπαιτούμενο για τον γάμο.

- See more at: http://www.parallaximag.gr/parallax-view/desert-flower#sthash.r8pxx8Ty.dpuf

«Η μαμά μου έδεσε τα μάτια με ένα ύφασμα. Το επόμενο πράγμα που ένιωσα ήταν να με σκίζουν. Άκουγα τη λεπίδα να κόβει τη σάρκα μου. Ο πόνος ανάμεσα στα πόδια μου ήταν τόσο έντονος που ήθελα να πεθάνω».

Η Waris Dirie γεννήθηκε σε οικογένεια νομάδων στην έρημο της Σομαλίας κοντά στα σύνορα με την Αιθιοπία το 1965. Στα πέντε της την εξανάγκασαν να υποβληθεί σε ακρωτηριασμό των γεννητικών της οργάνων.

Σε ηλικία 13 ετών την πάντρεψαν με έναν άνδρα που ήταν αρκετά μεγάλος ώστε να είναι παππούς της. Η Waris κατάφερε να αποδράσει κι ύστερα από πολλές δοκιμασίες έφτασε στο Λονδίνο όπου αρχικά βρήκε απασχόληση ως οικιακή βοηθός και αργότερα σε κατάστημα McDonald's.

Στα 18 της, την ανακάλυψε ο κορυφαίος Βρετανός φωτογράφος μόδας, Terence Donovan και γρήγορα απέκτησε διεθνή φήμη ως μοντέλο.

Το 1997 εξέδωσε τη βιογραφία της στη Νέα Υόρκη με τίτλο ‘Desert Flower’. Το βιβλίο έγινε διεθνές bestseller και μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από την Sherry Hormann. Το 2002 ίδρυσε το ‘Waris Dirie Foundation’, το οποίο το 2010 μετονομάστηκε σε ‘Desert Flower Foundation’ (http://www.desertflowerfoundation.org/en/). Στόχος του είναι η καταπολέμηση της πρακτικής του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων παγκοσμίως.

Ακρωτηριασμός γυναικείων γεννητικών οργάνων

O ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων ή αλλιώς κλειτοριδεκτομή ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως «όλες οι διαδικασίες που αφορούν τη μερική ή ολική αφαίρεση των εξωτερικών γυναικείων γεννητικών οργάνων ή πρόκληση άλλης βλάβης στα γυναικεία γεννητικά όργανα για μη ιατρικούς λόγους» .

Εκτιμάται ότι περίπου 100 έως 140.000.000 Αφρικανές έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή σε όλο τον κόσμο. Οι περισσότερες από αυτές ζουν σε χώρες της Αφρικής, κάποιες στη Μέση Ανατολή και την Ασία, ενώ όλο και περισσότερες στην Ευρώπη, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά.
Ο ακρωτηριασμός γίνεται παραδοσιακά από κάποια ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία δεν έχει ιατρική κατάρτιση. Συνήθως δεν χρησιμοποιείται αναισθησία κι αντισηπτικό ενώ η πρακτική διεξάγεται χρησιμοποιώντας βασικά εργαλεία όπως μαχαίρια, ψαλίδια, νυστέρια, κομμάτια γυαλιού και λεπίδες ξυρίσματος. Ιώδιο ή μίγμα βοτάνων συχνά τοποθετείται πάνω στην πληγή για να σταματήσει την αιμορραγία.

Η ηλικία κατά την οποία πραγματοποιείται ο ακρωτηριασμός ποικίλλει από λίγο μετά τη γέννηση της γυναίκας μέχρι και τη γέννηση του πρώτου της παιδιού. Η πιο συχνή ηλικία είναι μεταξύ τεσσάρων και δέκα.

Συνέπειες

Ανάλογα με το βαθμό του ακρωτηριασμού, η κλειτοριδεκτομή μπορεί να έχει τραγικές επιπτώσεις στην υγεία της γυναίκας όπως έντονο πόνο και σοκ, λοίμωξη, κατακράτηση ούρων, θανατηφόρα αιμορραγία, εκτεταμένες βλάβες του αναπαραγωγικού συστήματος, κύστεις και νευρινώματα, επιπλοκές στην εγκυμοσύνη και τη γέννηση του παιδιού, ψυχολογική βλάβη, σεξουαλική δυσλειτουργία και δυσκολίες στην έμμηνο ρύση.

Οι ρίζες της κλειτοριδεκτομής δεν είναι δυνατό να προσδιοριστούν. Οι δικαιολογίες που δίνονται πάντως είναι ποικίλες και αντανακλούν την ιδεολογία και την ιστορία των κοινωνιών στις οποίες εφαρμόζεται η κλειτοριδεκτομή.

Συνήθως οι λόγοι έχουν να κάνουν με έθιμα και παράδοση, την πεποιθηση ότι είναι θρησκευτική απαίτηση, τη διατήρηση παρθενίας/αγνότητας, την αύξηση της σεξουαλικής ευχαρίστησης για το αρσενικό και την τιμή της οικογένειας. Τέλος, σε κάποιες κοινωνίες θεωρείται προαπαιτούμενο για τον γάμο.

- See more at: http://www.parallaximag.gr/parallax-view/desert-flower#sthash.r8pxx8Ty.dpuf

Στη χώρα του σουρεαλισμού

''Αυτό δεν είναι μια πίπα'' γράφει η λεζάντα στον διάσημο πίνακα του Magritte. Κι όμως, όταν κοιτάς τον πίνακα βλέπεις πράγματι μια πίπα. Ωστόσω, γρήγορα διαπιστώνεις ότι δεν μπορείς να την χρησιμοποιήσεις για να καπνίσεις.

Ίσως ο René Magritte να συμφωνούσε ότι η Ελλάδα είναι το πιο ολοκληρωμένο σουρεαλιστικό έργο που δημιουργήθηκε ποτέ.

Η διάβαση πεζών δεν είναι διάβαση πεζών. Αν τολμήσεις να την διασχίσεις, στη χειρότερη θα σκοτωθείς, στην καλύτερη οι οδηγοί θα σε στολίσουν με σεξουαλικού περιεχομένου επιθετικούς προσδιορισμούς.

Η απαγόρευση καπνίσματος σε δημόσιους χώρους δεν είναι απαγόρευση. Είναι αφορμή για να εξαναγκαστούν οι ιδιοκτήτες μαγαζιών να έρθουν σε επαφή με τη δημιουργική τους πλευρά και να εφεύρουν νέους τύπους σταχτοδοχίων.

Ο κάδος ανακύκλωσης δεν είναι κάδος ανακύκλωσης. Μπορεί κάποιοι φιλότιμοι να διαχωρίζουν τα ανακυκλώσιμα από τα οργανικά, το σκουπιδιάρικο όμως, θα τα πάει όλα στη χωματερή.

Ο ποδηλατόδρομος δεν είναι ποδηλατόδρομος. Είναι η καλύτερη θέση για παρκάρισμα. Το ίδιο κι οι ράμπες αναπήρων.

 Όταν οι λέξεις αδειάζουν από το νόημα τους, τότε οι καθημερινότητα που περιγράφουν χάνει την ουσία της.

Διχασμένοι όπως πορευόμαστε ανάμεσα στις οπτικές παραισθήσεις, ας μας αναγνωρίζονταν τουλάχιστον το καλλιτεχνικό μας μεγαλείο.